Το πνευμονικό εμφύσημα χαρακτηρίζεται από μόνιμη διάταση και καταστροφή των αεροφόρων χώρων που βρίσκονται πέρα από τα τελικά βρογχιόλια, ως αποτέλεσμα της καταστροφής των τοιχωμάτων τους. Αυτό οδηγεί σε απώλεια της ελαστικότητας των πνευμόνων και παγίδευση αέρα κατά την εκπνοή, με συνέπεια τη σταδιακή εμφάνιση δύσπνοιας και μείωση της αναπνευστικής ικανότητας.
Η αναπνευστική φυσικοθεραπεία αποτελεί μέρος της συνολικής αντιμετώπισης της πάθησης και στοχεύει στη βελτίωση της αναπνευστικής λειτουργίας και της καθημερινής λειτουργικότητας του ασθενούς. Περιλαμβάνει, όπου ενδείκνυται, τεχνικές για τη διευκόλυνση της απομάκρυνσης των εκκρίσεων από τους αεραγωγούς, αναπνευστικές ασκήσεις με εκπαίδευση στη διαφραγματική αναπνοή, καθώς και ασκήσεις ενδυνάμωσης του διαφράγματος και των αναπνευστικών μυών.
Παράλληλα, δίνεται έμφαση στην εκπαίδευση του ασθενούς και στην προσαρμογή της φυσικής δραστηριότητας και του τρόπου ζωής του στις λειτουργικές του δυνατότητες, με στόχο τη μείωση της δύσπνοιας και τη βελτίωση της αντοχής στην καθημερινότητα.
