Η νόσος Πάρκινσον είναι μια χρόνια, προοδευτική νευροεκφυλιστική διαταραχή του κεντρικού νευρικού συστήματος, η οποία εξελίσσεται σταδιακά με την πάροδο του χρόνου.
Στη νόσο αυτή επηρεάζονται νευρικά κύτταρα του εγκεφάλου που σχετίζονται με τον έλεγχο και τον συντονισμό των κινήσεων, με αποτέλεσμα τη σταδιακή εμφάνιση κινητικών δυσκολιών.
Εμφανίζεται συχνότερα σε άτομα άνω των 60 ετών, ενώ η ακριβής αιτιολογία της παραμένει πολυπαραγοντική και δεν έχει αποσαφηνιστεί πλήρως.
Εκτός από τα κινητικά συμπτώματα, μπορεί να εμφανιστούν και μη κινητικές εκδηλώσεις, όπως διαταραχές ύπνου, κόπωση, δυσκοιλιότητα και ψυχολογικές μεταβολές.
Η φυσικοθεραπευτική παρέμβαση στοχεύει στη διατήρηση της κινητικότητας, στη βελτίωση της ισορροπίας και της βάδισης, καθώς και στη διατήρηση της λειτουργικής ανεξαρτησίας του ασθενούς, στο πλαίσιο μιας ολοκληρωμένης θεραπευτικής προσέγγισης.
