Ο ώμος αποτελεί την άρθρωση με το μεγαλύτερο εύρος κίνησης στο ανθρώπινο σώμα, γεγονός που τον καθιστά λειτουργικά πολύ κινητικό αλλά και πιο ευάλωτο σε αστάθεια.
Το εξάρθρημα ώμου συμβαίνει όταν η κεφαλή του βραχιονίου οστού μετατοπίζεται εκτός της ωμογλήνης της ωμοπλάτης. Συνήθως προκαλείται από τραυματισμό, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να σχετίζεται με υπερχρήση ή αυξημένη χαλαρότητα των συνδέσμων.
Μετά από ένα πρώτο εξάρθρημα, υπάρχει αυξημένος κίνδυνος υποτροπής, ακόμη και μετά από χαμηλότερης έντασης τραυματισμό, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε χρόνια αστάθεια του ώμου.
Η φυσικοθεραπευτική αποκατάσταση περιλαμβάνει εξατομικευμένα προγράμματα ασκήσεων, όπως κινητοποίηση, ισομετρικές ασκήσεις, καθώς και προοδευτική ενδυνάμωση και σταθεροποίηση. Στόχος είναι η βελτίωση της λειτουργικότητας, η ενίσχυση του μυϊκού ελέγχου και η υποστήριξη της σταθερότητας της άρθρωσης.
