Η βρογχίτιδα είναι φλεγμονή των βρόγχων, δηλαδή των αεραγωγών που μεταφέρουν τον αέρα από την τραχεία στους πνεύμονες. Διακρίνεται σε οξεία και χρόνια μορφή. Η οξεία βρογχίτιδα είναι συνήθως παροδική και προκαλείται κυρίως από ιογενείς λοιμώξεις, ενώ η χρόνια βρογχίτιδα αποτελεί μορφή χρόνιας αποφρακτικής πνευμονοπάθειας (ΧΑΠ) και χαρακτηρίζεται από παραγωγικό βήχα που διαρκεί τουλάχιστον τρεις μήνες τον χρόνο για δύο συνεχόμενα έτη, αφού αποκλειστούν άλλες αιτίες.
Ο σημαντικότερος παράγοντας κινδύνου για τη χρόνια βρογχίτιδα είναι το κάπνισμα. Παράλληλα, η μακροχρόνια έκθεση σε ατμοσφαιρικούς ρύπους, σκόνη, καπνούς και ορισμένες χημικές ουσίες στον χώρο εργασίας μπορεί να συμβάλει στην ανάπτυξη ή την επιδείνωση της νόσου. Τα συχνότερα συμπτώματα περιλαμβάνουν επίμονο παραγωγικό βήχα, αυξημένη παραγωγή πτυέλων, δύσπνοια, αίσθημα βάρους ή σφιξίματος στο θώρακα και, κατά τις παροξύνσεις, πιθανή εμφάνιση πυρετού.
Η φυσικοθεραπεία, στο πλαίσιο της αναπνευστικής αποκατάστασης και σε συνεργασία με τον θεράποντα ιατρό, μπορεί να συμβάλει στη διαχείριση της χρόνιας βρογχίτιδας. Μέσω εξειδικευμένων τεχνικών απομάκρυνσης των εκκρίσεων, ασκήσεων αναπνοής και εξατομικευμένων προγραμμάτων άσκησης, βοηθά στη διευκόλυνση της αποβολής των πτυέλων όταν αυτό ενδείκνυται, στη μείωση της δύσπνοιας, στη βελτίωση της λειτουργικής ικανότητας και της ποιότητας ζωής του ασθενούς.
