Η ημικρανία αποτελεί νευρολογική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από επαναλαμβανόμενα επεισόδια κεφαλαλγίας, τα οποία μπορεί να συνοδεύονται από ναυτία και αυξημένη ευαισθησία στο φως ή στους ήχους. Η ένταση, η διάρκεια και η συχνότητα των συμπτωμάτων διαφέρουν από άτομο σε άτομο.
Διάφοροι παράγοντες, όπως το στρες, οι διαταραχές του ύπνου, η παράλειψη γευμάτων και άλλες καθημερινές συνήθειες, μπορεί να σχετίζονται με την εμφάνιση επεισοδίων σε ορισμένα άτομα.
Η αξιολόγηση της ημικρανίας και η διάγνωση αποτελούν αντικείμενο του αρμόδιου ιατρού. Η αντιμετώπισή της εξατομικεύεται ανάλογα με την κλινική εικόνα και τις ανάγκες του κάθε ασθενούς.
Ο ρόλος της φυσικοθεραπείας
Σε περιπτώσεις όπου συνυπάρχουν μυοσκελετικοί παράγοντες, όπως αυξημένη μυϊκή τάση ή δυσλειτουργίες της αυχενικής περιοχής, η φυσικοθεραπευτική αξιολόγηση μπορεί να συμβάλει στον σχεδιασμό ενός εξατομικευμένου προγράμματος παρέμβασης.
Ανάλογα με τα ευρήματα της αξιολόγησης, μπορεί να χρησιμοποιηθούν κατάλληλες φυσικοθεραπευτικές τεχνικές για την αντιμετώπιση των σχετιζόμενων μυοσκελετικών δυσλειτουργιών.
Η φυσικοθεραπευτική παρέμβαση δεν υποκαθιστά την ιατρική διάγνωση, παρακολούθηση ή θεραπευτική αγωγή για την ημικρανία.
