Το ωμοβραχιόνιο σύνδρομο αποτελεί έναν γενικό όρο που περιγράφει παθήσεις της περιοχής του ώμου οι οποίες προκαλούν πόνο και περιορισμό της λειτουργικότητας. Συχνά σχετίζεται με δυσλειτουργίες του στροφικού πετάλου, σύνδρομο υπακρωμιακής πρόσκρουσης, τενοντοπάθειες ή θυλακίτιδα, ενώ μπορεί να εμφανιστεί μετά από επαναλαμβανόμενες κινήσεις πάνω από το επίπεδο του ώμου, έντονη καταπόνηση, εκφυλιστικές αλλοιώσεις ή τραυματισμό.
Τα συχνότερα συμπτώματα περιλαμβάνουν πόνο κατά την ανύψωση ή τη στροφή του άνω άκρου, δυσκολία σε καθημερινές δραστηριότητες, νυχτερινό πόνο, μείωση της μυϊκής δύναμης και περιορισμό του εύρους κίνησης του ώμου.
Η φυσικοθεραπευτική αξιολόγηση είναι καθοριστικής σημασίας για τον εντοπισμό της αιτίας του προβλήματος και τον σχεδιασμό ενός εξατομικευμένου προγράμματος αποκατάστασης. Ανάλογα με τα ευρήματα της κλινικής εξέτασης, ο βελονισμός μπορεί να εφαρμοστεί ως συμπληρωματική φυσικοθεραπευτική παρέμβαση, με στόχο τη συμβολή στη διαχείριση του πόνου, τη βελτίωση της λειτουργικότητας και την υποστήριξη της αποκατάστασης. Η εφαρμογή του βασίζεται στη σύγχρονη επιστημονική γνώση και προσαρμόζεται στις ανάγκες κάθε ασθενούς, χωρίς να υποκαθιστά άλλες ενδεδειγμένες θεραπευτικές παρεμβάσεις όταν αυτές απαιτούνται.
